Nooit meer weg uit Putten

Bericht geplaatst op 28 september.

‘We gaan nooit meer weg uit Putten. Mijn vrouw is ook uit Syrië over gekomen. Twee en een half jaar geleden ben ik eerst zelf gevlucht. Nu hebben we net een dochtertje gekregen. Toen ik hier uit Aleppo kwam, ben ik direct begonnen met het Nederlands te leren. Nu heb ik zoveel certificaten gehaald dat ik komend studiejaar mag beginnen met mijn masters economie aan de VU.’
Cemal is 27 jaar. Ik ontmoet hem op de landelijke open dag van het COA, het Centraal Orgaan Asielzoekers. In de Asiel Zoekers Centra in Nederland houdt het COA open dag (24 september 2016). Veertigduizend mensen gingen een kijkje nemen.

Cemal is opgetrommeld om ons een ‘omgekeerde’ taalles te geven. Enthousiast en innemend begint hij ons van alles te vertellen in het Arabisch. Ik kan je verzekeren: je begrijpt er niets van. En wat is het moeilijk om de woordjes die hij ons wil leren (muur, deur, raam) te onthouden. Ik heb helemaal geen houvast. Voel me tamelijk hulpeloos. Dat is nu net de bedoeling van de les, dat je voelt hoe een ander zich voelt in een taal die volstrekt geen houvast geeft. Niet qua klank, niet als schrift, niet in woordbeeld. Alleen - gelukkig - het woord voor tafel geeft een beetje houvast. Tawila klinkt een beetje als tabela en dan is tafel niet zo heel ver weg. Houvast!

Cemal gaat verder in het Nederlands en roept ons op geduld te hebben met mensen die Nederlands moeten leren. Maar ook: dat wij hen moeten helpen door niet op het Engels over te gaan. En: dat je hen moeten corrigeren, verbeteren. Niet op een manier dat de ander zich moet schamen, maar wel om de ander verder te helpen, het moet soms echt beter en anders.

Tussen twee lessen door vertelt hij nog over de vlaggen van Syrië, de oude die de familie Assad afschafte en de nieuwe die is verbonden met de Baath-partij van de Assads. Over hoe groot Aleppo wel niet is. Over zijn vlucht via Turkije. Ik vraag hem naar zijn achtergrond. ‘Ik ben Moslim,’ zegt hij, het maakt niet uit van welke stroming want er zijn allerlei vormen. Ik vraag door en hij geeft aan dat hij Soenniet is, maar dat ook Sjiieten van hem alle respect krijgen. Maar dan slaat de toon toch om: ‘Sjiieten en Alawieten leggen de Koran verkeerd uit en dat is niet goed. Zij zeggen dat Ali belangrijker is dan Mohammed, dat is gewoon niet juist, dat staat toch niet in de koran? Dat doen ze gewoon fout.’ Opeens komt deze jonge open man met een vurig betoog om de zuiverheid van zijn geloof te verdedigen tegen de vreemde smetten van een andere stroming.

Of het nog goed komt in Syrië? Assad heeft zijn macht vooral verankerd in de Alawitische, de Sjiitische en de Christelijke bevolkingsgroepen. De oppositie is meer Soennitisch georiënteerd. Mijn leraar ‘Arabisch voor twintig minuten’ maakt me duidelijk hoe moeilijk het nog is om elkaar echt de ruimte te geven. Hij gaat terug naar Putten, zijn dochter zal waarschijnlijk hier opgroeien. Misschien krijgt ze hier nog wel een leuke Sjiitische vriend met de naam Ali.

Paul van der Harst.

 
   « Artikelen overzicht

Conferentie vrijwillige terugkeer Armeense gezinnen

Bericht geplaatst op 31 oktober 2018 Op dinsdag 20 november 2018 organiseert Solid Road een conferentie over ...
 

Ondernemerschap, inburgering en vrijwilligerswerk voor vluchtelingen

Bericht geplaatst op 12 september 2018 De komende tijd hoopt Kerk in Actie actief kerkelijke gemeenten te gaan ...
 

Buitenland: Opvang in de regio is niet hetzelfde als opsluiten in de regio

Bericht geplaatst op 12 september 2018 Eind juni lanceerde de Europese Unie ideeën om vluchtelingen voortaan op te ...